بیماری های تنفسی کودک

سنسیشیال کودکان و راه های درمان آن را بشناسیم!

سنسیشیال کودکان و راه های درمان آن را بشناسیم!

ویروس سن‌سیشیال تنفسی یا RSV یک ویروس تنفسی است که در بچه‌های بزرگتر و بزرگسالان معمولاً باعث ایجاد علائم خفیفی شبیه به سرماخوردگی می‌شود. اما در کودکان زیر یک سال و کودکان خردسال ممکن است جدی باشد و باعث ایجاد علائم شدیدی شامل عفونت ریه، بیماری راش و آسم شود. ویروس سن‌سیشیال از طریق بینی و دهان به افراد دیگر منتقل می‌شود و در فصل زمستان و بهار بیشتر شیوع پیدا می‌کند. از مهمترین راه‌های پیشگیری از ابتلا به این ویروس، شست و شوی دست‌ها، اجتناب از تماس با افراد مبتلا و استفاده از ماسک در صورت نیاز است. در صورتی که شما یا فرزندان شما علائمی شبیه به سرماخوردگی دارید، بهتر است به پزشک معالج خود مراجعه کنید.

انواع سنسیشیال

این بیماری در انواع مختلفی از جمله سنسیشیال آکوت، سنسیشیال مزمن و سنسیشیال غشایی دیده می‌شود. در ادامه به توضیحات بیشتر در مورد هریک از این انواع سنسیشیال می‌پردازیم:

  1. سنسیشیال آکوت: سنسیشیال آکوت یا برونشیت ویروسی، نوعی سنسیشیال است که بیشتر در فصل پاییز و زمستان دیده می‌شود. علائم آن شامل سرفه، تب، تنگی نفس، خستگی و درد در قفسه سینه است. بیماری سنسیشیال آکوت معمولاً در چند روز بهبود پیدا می‌کند.
  2. سنسیشیال مزمن: سنسیشیال مزمن یک بیماری طولانی‌مدت است که علائم آن شامل سرفه، تنگی نفس و عفونت‌های تنفسی مکرر است. این بیماری معمولاً به دلیل استفاده از ترشحات تنفسی مزمن و عفونت‌های تنفسی تشدید می‌شود. درمان سنسیشیال مزمن شامل مصرف داروها و تغییرات در شیوه زندگی مانند ترک سیگار می‌شود.
  3. سنسیشیال غشایی: سنسیشیال غشایی یا دیفتری، یک بیماری نادر است که با تشکیل غشایی در داخل بینی، حلق و گلو مشخص می‌شود. علائم آن شامل سرفه، تنگی نفس، تب و آسیب به پوست می‌باشد. درمان سنسیشیال غشایی شامل مصرف آنتی بیوتیک‌ها و از بین بردن غشاهای تشکیل شده است.

برای کسب اطلاعات در مورد ذات الریه کودکان کلیک کنید

علت ابتلا به سنسیشیال

ویروس سن‌سیشیال تنفسی (RSV) عامل بیماری سنسیشیال کودکان است. این ویروس در فصل زمستان و بهار بیشتر شیوع پیدا می‌کند و عفونت تنفسی را در کودکان زیر یک سال و کودکان خردسال ایجاد می‌کند. اگرچه در بزرگسالان نیز عفونت این ویروس ممکن است رخ دهد، اما در آن‌ها علائم خفیف‌تری نسبت به کودکان دیده می‌شود.

ویروس سن‌سیشیال تنفسی به صورت بینی و دهانی از طریق نفس، عطسه و سرفه به افراد دیگر منتقل می‌شود. این ویروس می‌تواند تا چندین ساعت روی اشیاء مانند دستمال، لوازم تنظیف، اسباب بازی و … زنده بماند و زمینه را برای انتقال عفونت به دیگران فراهم کند.

علائم سنسیشیال کودکان

علائم بیماری سنسیشیال کودکان ممکن است در مراحل مختلف با شدت متفاوتی دیده شود. در بعضی از موارد، کودکان مبتلا به این بیماری علائم شدیدی را نشان نمی‌دهند، اما در بعضی دیگر از موارد، ممکن است علائم جدی‌تری ایجاد شود که به خطرناک شدن وضعیت کودک منجر شود. برخی از علائم بیماری سنسیشیال کودکان شامل موارد زیر می‌شوند:

  1. سرفه و عطسه: کودک مبتلا به سنسیشیال ممکن است به شدت سرفه و عطسه کند و این علائم معمولاً بعد از چند روز شروع شده و تا یک هفته یا بیشتر ادامه دارد.
  2. تب: تب معمولاً در بیماران سنسیشیال کودکان دیده می‌شود و در برخی موارد می‌تواند شدید باشد.
  3. افتادگی در نفس: کودک ممکن است در نفس افتادگی داشته باشد که به دلیل تنگی نفس و عدم توانایی در تنفس به خصوص در حین خواب است.
  4. اشکال در تنفس: نفس کشیدن کودک مبتلا به سنسیشیال ممکن است به نظر عجیب و غریب بیاید، چرا که کودک ممکن است تلاش زیادی برای تنفس کردن کند.
  5. عدم تغییر در دمای بدن: در برخی موارد، دمای بدن کودک مبتلا به سنسیشیال تغییری نمی‌کند.

کودکان در معرض سنسیشیال

کودکان زیر یک سال و کودکان خردسال بیشترین خطر ابتلا به بیماری سنسیشیال را دارند. این بیماری به عنوان یک بیماری تنفسی شایع در این گروه سنی شناخته می‌شود. به دلیل اینکه سیستم ایمنی کودکان در این سنین هنوز قوی نیست، بنابراین آن‌ها در معرض بیشترین خطر ابتلا به بیماری‌های تنفسی هستند.

علاوه بر کودکان زیر یک سال و کودکان خردسال، کودکانی که در زمان تولد پیش از موعد به دنیا آمده‌اند و کودکانی که دچار بیماری‌های ریوی مانند آسم و بیماری راش هستند نیز در معرض خطر بیشتری قرار دارند.

علاوه بر این‌ها، کودکانی که در محیط‌های پر جمعیت و در معرض تماس با افراد بیمار قرار دارند، مانند کودکانی که در مهد کودک، پیش‌دبستانی و مدرسه درس می‌خوانند، خطر ابتلا به بیماری سنسیشیال را بیشتر دارند.

نحوه تشخیص سنسیشیال کودکان

تشخیص بیماری سنسیشیال در کودکان معمولاً بر اساس علائم بالینی و تاریخچه پزشکی انجام می‌شود. این بیماری بر اساس علائم و نشانه‌هایی که در کودک دیده می‌شود تشخیص داده می‌شود.

پزشک علائم بالینی کودک را بررسی می‌کند و شامل بررسی تب، سرفه، عطسه، افتادگی در نفس، تنگی نفس، سرگیجه و … می‌شود. همچنین، پزشک ممکن است برای تأیید تشخیص، نمونه از صفرا، بینی و گلوی کودک را برای بررسی به آزمایشگاه ارسال کند. از دیگر روش‌های تشخیص بیماری سنسیشیال، شامل آزمایشات مانند آزمایش خون و آزمایش تشدید لوله‌ای می‌شود که در موارد شدیدتر بیماری انجام می‌شود.

در برخی موارد، برای اطمینان از اینکه علائم کودک ناشی از سنسیشیال نیست، پزشک ممکن است برای بررسی علائم دیگری که ممکن است با بیماری سنسیشیال مرتبط باشند، مانند نفخ کردن، اسهال، تب دراز مدت یا تنفس نامتعادل، از انجام تست‌های دیگر نیز استفاده کند.

نحوه پیشگیری از سنسیشیال کودکان

پیشگیری از بیماری سنسیشیال در کودکان می‌تواند با رعایت چندین روش انجام شود. در ادامه به برخی از راه‌های پیشگیری از بیماری سنسیشیال در کودکان اشاره شده است:

  1. رعایت بهداشت شخصی: رعایت بهداشت شخصی، از جمله شستن دست‌ها با آب و صابون، پوشیدن ماسک در صورت بروز علائم تنفسی و عدم استفاده از لوازم شخصی مشترک مانند دستمال صورت و ظروف غذایی می‌تواند به کاهش احتمال ابتلا به بیماری سنسیشیال کودکان کمک کند.
  2. ارتقای سیستم ایمنی: تقویت سیستم ایمنی با رعایت تغذیه سالم، ورزش منظم و خواب کافی می‌تواند به کاهش احتمال ابتلا به بیماری سنسیشیال کودکان کمک کند.
  3. واکسیناسیون: واکسیناسیون در برابر بیماری‌هایی مانند سرخک، دیفتری، هموفیلوس ویروس، و واکسن آنفلوانزا می‌تواند به کاهش احتمال ابتلا به بیماری سنسیشیال کودکان کمک کند.
  4. اجتناب از آلودگی هوا: اجتناب از تنفس هوای آلوده و اقامت در محیط‌هایی با هوای تمیز می‌تواند به کاهش احتمال ابتلا به بیماری سنسیشیال کودکان کمک کند.
  5. رعایت تمیزی محیط: رعایت تمیزی محیط زندگی کودک، شامل پاکسازی دوره‌های تنفسی و شستشوی کت و لباس‌های کودکان، می‌تواند به کاهش احتمال ابتلا به بیماری سنسیشیال کودکان کمک کند.

راه های درمان سنسیشیال کودکان

درمان بیماری سنسیشیال در کودکان بستگی به شدت بیماری، سن کودک و وضعیت عمومی او دارد. درمان این بیماری معمولاً شامل تسکین علائم و همچنین مداوای عفونت است.

درمان علائم بیماری شامل موارد زیر می‌شود:

  1. مصرف مایعات بیشتر: مصرف مایعات بیشتر می‌تواند به بهبود علائم بیماری کمک کند. می‌توان از آب، عصاره‌های میوه و یا نوشیدنی‌های الکترولیتی استفاده کرد.
  2. مصرف داروهای ضدسرفه: در صورتی که سرفه شدیدی وجود داشته باشد، می‌توان از داروهای ضد سرفه استفاده کرد. این داروها باید توسط پزشک تجویز شوند.
  3. استفاده از بخور: استفاده از بخور یا دستگاه‌های تنفسی می‌تواند به بهبود تنفس کودک کمک کند.
  4. استفاده از داروهای ضد التهاب: در برخی موارد، پزشک ممکن است داروهای ضد التهاب تجویز کند تا به کاهش التهاب و تسکین علائم بیماری کمک کنند.
  5. استفاده از آنتی‌بیوتیک: در صورتی که عفونت باکتریایی باشد، پزشک ممکن است آنتی‌بیوتیک تجویز کند.
  6. استفاده از واکسن: واکسن‌های سنسیشیال می‌تواند به پیشگیری از بیماری کمک کنند و بهتر است برای کودک تجویز شوند.

درمان با طب سنتی

گیاهان دارویی مفید برای درمان سنسیشیال شامل:

  1. بابونه: گیاه بابونه دارای خواص ضد التهابی و ضدعفونی کننده است و می‌تواند به کاهش علائم سنسیشیال کودکان کمک کند. می‌توانید از چای بابونه استفاده کنید.
  2. آلوئه‌ورا: آلوئه‌ورا دارای خواص ضد التهابی و ضدعفونی کننده است و می‌تواند به بهبود علائم سنسیشیال کودک کمک کند. می‌توانید از ژل آلوئه‌ورا برای ماساژ قفسه سینه و پشت کودک استفاده کنید.
  3. زنجبیل: زنجبیل دارای خواص ضد التهابی و ضدعفونی کننده است و می‌تواند به تسکین علائم سنسیشیال کودک کمک کند. می‌توانید از چای زنجبیل استفاده کنید.
  4. گل گاوزبان: گل گاوزبان دارای خواص ضد التهابی و ضدعفونی کننده است و می‌تواند به تسکین علائم سنسیشیال کودک کمک کند. می‌توانید از چای گل گاوزبان استفاده کنید.

اگر می‌خواهید از گیاهان دارویی برای درمان سنسیشیال کودکان استفاده کنید، بهتر است با پزشک خود در این مورد مشورت کنید تا بتوانید بهترین درمان را برای کودک خود انتخاب کنید. همچنین، توصیه می‌شود هرگز داروهای گیاهی را بدون مشورت پزشک مصرف نکنید، زیرا برخی از گیاهان ممکن است با داروهای دیگر تداخل داشته باشند و عوارض جانبی داشته باشند.

عوارض عدم درمان

عدم درمان بیماری سنسیشیال در کودکان می‌تواند عوارض جدی و نگران‌کننده‌ای داشته باشد. عوارض عدم درمان بیماری سنسیشیال در کودکان عبارت‌اند از:

  1. تشدید علائم: عدم درمان سنسیشیال می‌تواند منجر به تشدید علائم بیماری شود و باعث شدت بیشتر سرفه، تنفس نامنظم و تنگی نفس شود.
  2. عفونت ثانویه: افرادی که به بیماری سنسیشیال مبتلا هستند، به عفونت‌های دیگر نیز حساس هستند. عدم درمان سنسیشیال می‌تواند باعث شود که بیماری دیگری مانند عفونت ریه یا عفونت ادراری نیز ایجاد شود.
  3. افزایش خطر بروز آسیب ریه: عدم درمان سنسیشیال می‌تواند باعث بروز ضایعات و آسیب ریوی شود و در بلند مدت به افزایش خطر بروز بیماری‌های ریوی مانند آسم، برونشیت و حتی بیماری‌های قلبی عروقی منجر شود.
  4. کاهش کیفیت زندگی: بیماری سنسیشیال می‌تواند در کودکان باعث کاهش کیفیت زندگی شود و باعث بروز مشکلات مانند خستگی، افت انرژی، عدم تمرکز و یا مشکلات در خواب شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *