خدمات کلینیک کودکان فرهادی

هر آنچیزی که باید در مورد آبریزش دهان نوزاد بدانید!

هر آنچیزی که باید در مورد آبریزش دهان نوزاد بدانید!

آبریزش دهان نوزاد یا “بزاق کردن نوزاد” به وضعیتی اشاره دارد که در آن بزاق (مایعی که از دهان تولید می‌شود) از دهان نوزاد به صورت غیر ارادی بیرون جاری می‌شود. این موضوع بخصوص در نوزادان جدیدالولاده یا نوزادانی که هنوز قادر به کنترل عضلات دهانی خود نیستند، به طور معمول دیده می‌شود. این پدیده ممکن است به علت چندین عامل مانند توسعه ناقص عضلات دهان و حلق، تنظیم ناکافی سیستم عصبی، یا حتی تولید میزان زیادی بزاق در نوزادان بیشتر اتفاق بیفتد.

آبریزش دهان نوزاد به طور کلی یک پدیده طبیعی و معمولی در این دوران از رشد است و نیازی به نگرانی عمده ندارد. با پیشرفت نوزاد و تقویت عضلات دهانی و حلقی، این مشکل معمولاً به تدریج کاهش می‌یابد و در نهایت به ترمیم خواهد رسید. اما در صورتی که این وضعیت با مشکلات دیگری همراه شود مانند مشکل در تغذیه یا انسداد مسیر تنفسی، بهتر است با پزشک یا متخصص کودکان مشورت کنید.

علت آبریزش دهان نوزاد

آبریزش دهان نوزاد یا بزاق کردن نوزاد ممکن است به دلیل عوامل مختلفی اتفاق بیافتد. در اینجا به تبیین نحوه تأثیر این عوامل بر آبریزش دهان نوزاد پرداخته‌ام:

  1. دندان درآوردن: وقتی دندان‌های نوزاد شروع به درآمدن می‌کنند، این فرآیند باعث تغییر در تحرکات دهانی و تغییرات در دستگاه گوارش می‌شود. این تغییرات می‌توانند باعث تحریک بیشتر چشمه‌های بزاق‌زا در دهان شوند و در نتیجه آبریزش دهان نوزاد افزایش یابد.
  2. رشد دستگاه گوارش: با رشد و توسعه دستگاه گوارش، تحرکات معده و روده‌ها تغییر می‌کنند. این تغییرات می‌توانند به عنوان یک عامل تحریک‌کننده برای تولید بزاق از دهان عمل کنند.
  3. عضلات توسعه نیافته: در نوزادان، عضلات دهان و حلق هنوز به طور کامل توسعه نیافته‌اند و کنترل کامل بر ترشح بزاق و جریان آن را ندارند. این موضوع می‌تواند باعث آبریزش دهان شود.
  4. باز نگه داشتن دهان: برخی نوزادان به دلیل تمایل به باز نگه داشتن دهان یا جذب توجه، به مقدار بیشتری بزاق دست پیدا می‌کنند و این ممکن است به آبریزش دهان منجر شود.
  5. طولانی مدت متمرکز ماندن: نوزادان معمولاً در طولانی‌مدت متمرکز می‌مانند، به طور مثال هنگام تغذیه یا بازی کردن. این مدت متمرکز ماندن می‌تواند باعث افزایش ترشح بزاق و به دنبال آن آبریزش دهان شود.
  6. غذاهای خاص: مصرف غذاهای خاص می‌تواند تحریک بیشتری بر روی ترشح بزاق داشته باشد. برخی غذاها ممکن است باعث تولید بزاق بیشتر شوند و به طور طبیعی آبریزش دهان نوزاد را افزایش دهند.
  7. اختلالات عصبی: عواملی مانند تنظیم ناکافی سیستم عصبی می‌توانند باعث تغییر در ترشح بزاق و در نتیجه آبریزش دهان نوزاد شوند.
  8. عوارض جانبی داروها: مصرف برخی داروها می‌تواند تأثیری بر ترشح بزاق داشته باشد و به عبارتی آبریزش دهان نوزاد را افزایش دهد.

آبریزش دهان نوزاد در خواب

  1. ریلکس شدن عضلات: هنگامی که نوزاد در حال خواب است، عضلات دهان و حلق معمولاً به حالتی از ریلکس شدن درمی‌آیند. این وضعیت ممکن است باعث تسهیل در ترشح بزاق از دهان شود و آبریزش ناخودآگاه دهان نوزاد را ایجاد کند.
  2. حرکات بی‌هدف: نوزادان در طول خواب به طور ناخودآگاه ممکن است حرکات بی‌هدفی انجام دهند، از جمله باز کردن و بستن دهان. این حرکات می‌توانند به تحریک ترشح بزاق و آبریزش دهان منجر شوند.
  3. تغییر در موقعیت بدن: وقتی نوزاد در خواب به موقعیت‌های مختلف منتقل می‌شود، موقعیت دهان و زبان نیز تغییر می‌کند. این تغییرات می‌توانند ترشح بزاق را تحریک کرده و آبریزش دهان نوزاد را تسهیل کنند.
  4. پریشانی خواب: در برخی موارد، نوزادان ممکن است در خواب خود پریشان یا عصبی باشند که می‌تواند باعث تغییرات در ترشح بزاق و در نتیجه آبریزش دهان شود.
  5. تنظیم ناکافی سیستم عصبی: در دوره نوزادی، سیستم عصبی نوزاد هنوز به طور کامل توسعه نیافته و تنظیم کامل را ندارد. این موضوع می‌تواند ترشح بزاق را تحت تأثیر قرار داده و آبریزش دهان نوزاد را ایجاد کند.
  6. واکنش به تحریکات محیطی: در حین خواب، نوزاد ممکن است به تحریکات محیطی نیز واکنش نشان دهد. به طور مثال، لمس یا تماس با برخی اشیاء می‌تواند ترشح بزاق را تحریک کند و در نتیجه آبریزش دهان رخ دهد.

به طور کلی، آبریزش دهان نوزاد در خواب معمولی است و به عنوان یک جزء از رشد و توسعه طبیعی نوزادان در نظر گرفته می‌شود. اگرچه ممکن است این موضوع ناخوشایند به نظر بیاید، اما به طور عمده نگرانی ندارد. اگر شما هر گونه نگرانی خاصی دارید یا مشکلات دیگری در کنار آبریزش دهان نوزاد وجود دارد، بهتر است با پزشک یا متخصص کودکان خود مشورت کنید تا تشخیص دقیق‌تری دریافت کنید.

برای کسب اطلاعات در مورد مکیدن انگشت در کودکان و نوزادان کلیک کنید

آبریزش دهان در یک تا سه ماهگی

آبریزش دهان در نوزادان در دوره یک تا سه ماهگی بسیار نادر است و به دلیل وضعیت خوابیده‌ای که نوزادان در این دوره دارند، معمولاً مشاهده نمی‌شود. در واقع، نوزادان در این دوره تمایل دارند همیشه به طرف بالا خوابیده و سرشان را بر روی یکی از دو سمت خوابیده نگه دارند، که این وضعیت منجر به کاهش آبریزش دهان می‌شود.

آبریزش دهان نوزادان به طور معمول در دوره‌های بعدی رشد و توسعه‌شان، به ویژه در دوره نوزادی واقعی (بعد از ترک مرحله نوزادی اولیه) به صورت معمول‌تر مشاهده می‌شود. در دوره یک تا سه ماهگی، علاوه بر وضعیت خوابی که نوزادان دارند، توسعه ناقص عضلات دهان و حلق نیز به علت بزرگی و مهم بودن این عضلات در زمان‌های بعدی، می‌تواند به کاهش آبریزش دهان در این دوره کمک کند.

به همین دلیل، اگر آبریزش دهان نوزاد در دوره یک تا سه ماهگی مشاهده می‌شود، احتمالاً به عوامل دیگری بجز فرآیند طبیعی آبریزش دهان مرتبط است و بهتر است با پزشک اطفال خود مشورت کنید تا دلیل این وضعیت را تشخیص داده و راهنمایی‌های لازم را دریافت کنید.

آبریزش دهان سه تا شش ماهگی

دوره سه تا شش ماهگی از زندگی نوزادان، یک دوره مهم در رشد و توسعه آن‌ها است که به طور معمول با آوریزش دهان بیشتر در این دوره همراه است. این واقعیت که در این بازه زمانی سنی، دندان‌های نوزادان شروع به درآمدن می‌کنند، می‌تواند به گسترش آبریزش دهان نوزادان در این مدت کمک کند. در ادامه به بیان تأثیرات این عامل بر آبریزش دهان نوزادان اشاره می‌کنم:

  1. درآوردن دندان‌ها: در این بازه زمانی، دندان‌های اولیه نوزادان شروع به درآمدن می‌کنند. این فرآیند ممکن است باعث تغییر در ترشحات دهانی و تحریک چشمه‌های بزاق‌زا در دهان شود که به تبع آن آبریزش دهان نوزاد افزایش می‌یابد.
  2. تحریکات دهانی: نوزادان در این دوره به بررسی و آزمایش محیط اطراف خود اختصاص می‌دهند و اغلب هر چیزی را که به دستشان برسد به دهان خود می‌برند. این تحریکات دهانی می‌توانند باعث ترشح بزاق و در نتیجه آبریزش دهان شوند.
  3. تسنن و جویدن: در این دوره، بعضی از نوزادان ممکن است به تسنن نزدیک شوند و به جویدن و مکیدن اشیاء بپردازند. این فعالیت‌ها ممکن است به ترشح بزاق و آبریزش دهان منجر شوند.
  4. رشد سیستم گوارشی: سیستم گوارشی نوزاد در این دوره در حال توسعه است. این تغییرات می‌توانند به ترشح بزاق و تغییرات در آبریزش دهان نوزاد کمک کنند.

چه زمانی آبریزش دهان نوزاد غیر طبیعی است

آبریزش دهان نوزاد به طور عمومی یک پدیده طبیعی و معمول در دوره نوزادی است و به خودی خود خطرناک نیست. اما در برخی موارد، آبریزش دهان نوزاد می‌تواند به نشانه مشکلاتی باشد. با توجه به اطلاعات ارائه شده، دو موقعیت زیر می‌توانند به عنوان زمان‌هایی که آبریزش دهان نوزاد خطرناک می‌شود، در نظر گرفته شوند:

  • پس از 2 سالگی: اکثر نوزادان تا سن حدود 2 سالگی با آبریزش دهان مواجه هستند. این مسئله معمولاً ناشی از توسعه ناقص عضلات دهان و حلق و عوامل دیگر است. اما اگر پس از گذشت دوره نوزادی (بعد از 2 سالگی) نوزاد همچنان به طور مداوم با آبریزش دهان مواجه شود، ممکن است نشانه‌ای از مشکلاتی مانند تنظیم ناکافی سیستم عصبی یا اختلالات معین در توسعه باشد. در این موارد، مشاوره و ارزیابی توسط پزشک اطفال مناسب خواهد بود.

درمان آبریزش دهان نوزاد

آبریزش دهان نوزاد در اکثر موارد نیاز به درمان خاصی ندارد، زیرا این مسئله به طور معمول یک پدیده طبیعی در نوزادان است و با رشد و توسعه طبیعی تغییر می‌کند. اگر این موضوع باعث مشکلات خاصی شده یا نگرانی شدیدی برای شما ایجاد کرده، در هر صورت بهتر است با پزشک معالج یا متخصص کودکان خود مشورت کنید تا راهنمایی و مشاوره حرفه‌ای دریافت کنید.

در صورتی که پزشک تصمیم به درمان دهان آبریز نوزاد شما کند، ممکن است روی راه‌های زیر تمرکز داشته باشد:

  1. مراقبت از بهداشت دهان و لثه: مراقبت صحیح از دهان و لثه نوزاد، از جمله تمیز کردن بافت‌های دهان با استفاده از پارچه نرم یا برس دندان نوزاد، می‌تواند به کاهش ترشح بزاق و آبریزش دهان کمک کند.
  2. تغذیه مناسب: انتخاب غذاهای مناسب و تنظیم مناسب وعده‌های تغذیه نوزاد می‌تواند به تعادل ترشح بزاق کمک کند.
  3. ترتیبات محیطی: ترتیب محیط خواب و اطراف نوزاد می‌تواند موثر باشد. به عنوان مثال، تنظیم موقعیت بدن نوزاد یا استفاده از لوازمی که ممکن است باعث ترشح بیشتر بزاق شوند، می‌تواند کمک کننده باشد.
  4. تحریکات ترشح بزاق: در برخی موارد، مصرف موادی مانند غذاها یا آب می‌تواند تحریک کننده ترشح بزاق شود. از این رو ممکن است پزشک توصیه‌هایی در این زمینه داشته باشد.
  5. مشاوره در مورد داروها: در مواردی که آبریزش دهان نوزاد به عواملی نظیر تنظیم ناکافی سیستم عصبی یا عوارض جانبی داروها برگرده، پزشک معالج می‌تواند در صورت ضرورت داروهایی را تجویز کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *